பிரபாகரன்

তামিল

ব্যুৎপত্তি

সংস্কৃত प्रभाकर (প্র৽ভাক৽র৽) থেকে কৃতঋণ.

উচ্চারণ

• আধ্বব^{(চাবি)}: /piɾabaːɡaɾan/
• আধ্বব^{(চাবি)}: /pɾabaːkaɾan/, [pɾɐbaːkɐɾɐn]

বিশেষ্য

பிரபாகரன் (pirapākaraṉ) (সাহিত্যিক, archaic)

1. সূর্য

   সমার্থক শব্দ: ஞாயிறு (ñāyiṟu), வெய்யோன் (veyyōṉ), கதிரவன் (katiravaṉ), பகலோன் (pakalōṉ), பகலவன் (pakalavaṉ), சூரியன் (cūriyaṉ), ஆதவன் (ātavaṉ), ஆதித்தன் (ātittaṉ), பாஸ்கரன் (pāskaraṉ)

নামবাচক বিশেষ্য

பிரபாகரன் (pirapākaraṉ)

1. a পুরুষ given name from সংস্কৃত

Declension

ṉ-stem declension of பிரபாகரன் (pirapākaraṉ) (singular only)

	singular	plural
nominative	பிரபாகரன் pirapākaraṉ	-
vocative	பிரபாகரனே pirapākaraṉē	-
accusative	பிரபாகரனை pirapākaraṉai	-
dative	பிரபாகரனுக்கு pirapākaraṉukku	-
benefactive	பிரபாகரனுக்காக pirapākaraṉukkāka	-
genitive 1	பிரபாகரனுடைய pirapākaraṉuṭaiya	-
genitive 2	பிரபாகரனின் pirapākaraṉiṉ	-
locative 1	பிரபாகரனில் pirapākaraṉil	-
locative 2	பிரபாகரனிடம் pirapākaraṉiṭam	-
sociative 1	பிரபாகரனோடு pirapākaraṉōṭu	-
sociative 2	பிரபாகரனுடன் pirapākaraṉuṭaṉ	-
instrumental	பிரபாகரனால் pirapākaraṉāl	-
ablative	பிரபாகரனிலிருந்து pirapākaraṉiliruntu	-

তথ্যসূত্র

• জোহান ফিলিপ ফ্যাব্রিসিয়াস, না. কাদিরভেলু পিল্লাই, ডেভিড W. ম্যাকআল্পিন, রাজগোপাল সুব্রামানিয়ান, মাদ্রাজ বিশ্ববিদ্যালয়, মিরন উইনস্লো (2022) “பிரபாகரன்”, in Digital Dictionaries of South India [Combined Tamil Dictionaries]‎