செல்வன்

তামিল

ব্যুৎপত্তি

এর উৎস செல்வம் (celvam, “wealth, riches”).

উচ্চারণ

• আধ্বব^{(চাবি)}: /t͡ɕelʋan/, [selʋan]

বিশেষ্য

செல்வன் (celvaṉ) (পুংলিঙ্গ)

1. son, boy
2. a wealthy or rich man
3. lord
4. (Buddhism) Buddha
5. a পুরুষ given name

Declension

ṉ-stem declension of செல்வன் (celvaṉ) (singular only)

	singular	plural
nominative	செல்வன் celvaṉ	-
vocative	செல்வனே celvaṉē	-
accusative	செல்வனை celvaṉai	-
dative	செல்வனுக்கு celvaṉukku	-
benefactive	செல்வனுக்காக celvaṉukkāka	-
genitive 1	செல்வனுடைய celvaṉuṭaiya	-
genitive 2	செல்வனின் celvaṉiṉ	-
locative 1	செல்வனில் celvaṉil	-
locative 2	செல்வனிடம் celvaṉiṭam	-
sociative 1	செல்வனோடு celvaṉōṭu	-
sociative 2	செல்வனுடன் celvaṉuṭaṉ	-
instrumental	செல்வனால் celvaṉāl	-
ablative	செல்வனிலிருந்து celvaṉiliruntu	-

Coordinate terms

• செல்வி (celvi)

তথ্যসূত্র

• মাদ্রাজ বিশ্ববিদ্যালয় (1924–1936) “செல்வன்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press