கோவிந்தன்

তামিল

ব্যুৎপত্তি

এর উৎস সংস্কৃত गोविन्द (গোৱিন্দ৽).

উচ্চারণ

• আধ্বব^{(চাবি)}: /koːʋin̪d̪an/

নামবাচক বিশেষ্য

கோவிந்தன் (kōvintaṉ)

1. an epithet of Krishna
2. a given name from সংস্কৃত

Declension

ṉ-stem declension of கோவிந்தன் (kōvintaṉ) (singular only)

	singular	plural
nominative	கோவிந்தன் kōvintaṉ	-
vocative	கோவிந்தனே kōvintaṉē	-
accusative	கோவிந்தனை kōvintaṉai	-
dative	கோவிந்தனுக்கு kōvintaṉukku	-
benefactive	கோவிந்தனுக்காக kōvintaṉukkāka	-
genitive 1	கோவிந்தனுடைய kōvintaṉuṭaiya	-
genitive 2	கோவிந்தனின் kōvintaṉiṉ	-
locative 1	கோவிந்தனில் kōvintaṉil	-
locative 2	கோவிந்தனிடம் kōvintaṉiṭam	-
sociative 1	கோவிந்தனோடு kōvintaṉōṭu	-
sociative 2	கோவிந்தனுடன் kōvintaṉuṭaṉ	-
instrumental	கோவிந்தனால் kōvintaṉāl	-
ablative	கோவிந்தனிலிருந்து kōvintaṉiliruntu	-

তথ্যসূত্র

• মাদ্রাজ বিশ্ববিদ্যালয় (1924–1936), “கோவிந்தன்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press