காக்கை

তামিল

காக்கை

ব্যুৎপত্তি

Onomatopoeic, Proto-Dravidian *kā-kk-ay থেকে প্রাপ্ত. একই উৎসজাত: তেলুগু కాకి (kāki), কন্নড় ಕಾಗೆ (kāge), মালয়ালম കാക്ക (kākka)। காக்காய் (kākkāy) শব্দের জুড়ি। তুলনীয় , whence comes তামিল காகம் (kākam).

উচ্চারণ

• অডিও:

  (file)

• আধ্বব^{(চাবি)}: /kaːkːai/

বিশেষ্য

காக்கை (kākkai)

1. কাক, পাতিকাক(Corvus splendens)
   • காக்கைக்குத் தன் குஞ்சு பொன் குஞ்சு ^ⓘ 

     কাকাইক্কু তন্ কুঞ্জু পোন কুঞ্জু

     এমনকি একটি কাকের জন্য, তার ছানা সোনালী.

Declension

ai-stem declension of காக்கை (kākkai)

	singular	plural
nominative	காக்கை kākkai	காக்கைகள் kākkaikaḷ
vocative	காக்கையே kākkaiyē	காக்கைகளே kākkaikaḷē
accusative	காக்கையை kākkaiyai	காக்கைகளை kākkaikaḷai
dative	காக்கைக்கு kākkaikku	காக்கைகளுக்கு kākkaikaḷukku
benefactive	காக்கைக்காக kākkaikkāka	காக்கைகளுக்காக kākkaikaḷukkāka
genitive 1	காக்கையுடைய kākkaiyuṭaiya	காக்கைகளுடைய kākkaikaḷuṭaiya
genitive 2	காக்கையின் kākkaiyiṉ	காக்கைகளின் kākkaikaḷiṉ
locative 1	காக்கையில் kākkaiyil	காக்கைகளில் kākkaikaḷil
locative 2	காக்கையிடம் kākkaiyiṭam	காக்கைகளிடம் kākkaikaḷiṭam
sociative 1	காக்கையோடு kākkaiyōṭu	காக்கைகளோடு kākkaikaḷōṭu
sociative 2	காக்கையுடன் kākkaiyuṭaṉ	காக்கைகளுடன் kākkaikaḷuṭaṉ
instrumental	காக்கையால் kākkaiyāl	காக்கைகளால் kākkaikaḷāl
ablative	காக்கையிலிருந்து kākkaiyiliruntu	காக்கைகளிலிருந்து kākkaikaḷiliruntu

তথ্যসূত্র

• মাদ্রাজ বিশ্ববিদ্যালয় (1924–1936), “காக்கை”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press