கங்காதரன்

তামিল

ব্যুৎপত্তি

ধ্রুপদী সংস্কৃত गङ्गाधर (গ৽ঙ্গাধ৽র৽, literally “holder of the Ganges”) থেকে কৃতঋণ.

উচ্চারণ

• আধ্বব^{(চাবি)}: /kaŋɡaːd̪aɾan/

নামবাচক বিশেষ্য

கங்காதரன் (kaṅkātaraṉ)

1. (হিন্দু ধর্ম) an epithet of Shiva
2. a পুরুষ given name, Gangadhar, from সংস্কৃত

Declension

ṉ-stem declension of கங்காதரன் (kaṅkātaraṉ) (singular only)

	singular	plural
nominative	கங்காதரன் kaṅkātaraṉ	-
vocative	கங்காதரனே kaṅkātaraṉē	-
accusative	கங்காதரனை kaṅkātaraṉai	-
dative	கங்காதரனுக்கு kaṅkātaraṉukku	-
benefactive	கங்காதரனுக்காக kaṅkātaraṉukkāka	-
genitive 1	கங்காதரனுடைய kaṅkātaraṉuṭaiya	-
genitive 2	கங்காதரனின் kaṅkātaraṉiṉ	-
locative 1	கங்காதரனில் kaṅkātaraṉil	-
locative 2	கங்காதரனிடம் kaṅkātaraṉiṭam	-
sociative 1	கங்காதரனோடு kaṅkātaraṉōṭu	-
sociative 2	கங்காதரனுடன் kaṅkātaraṉuṭaṉ	-
instrumental	கங்காதரனால் kaṅkātaraṉāl	-
ablative	கங்காதரனிலிருந்து kaṅkātaraṉiliruntu	-

তথ্যসূত্র

• মাদ্রাজ বিশ্ববিদ্যালয় (1924–1936) “கங்காதரன்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press