இராகவன்

তামিল

ব্যুৎপত্তি

সংস্কৃত राघव (রাঘ৽ৱ৽) থেকে কৃতঋণ.

উচ্চারণ

• আধ্বব^{(চাবি)}: /iɾaːɡaʋan/

নামবাচক বিশেষ্য

இராகவன் (irākavaṉ)

1. রামের একটি নাম
2. a পুরুষ given name from সংস্কৃত

অবনমন

ṉ-stem declension of இராகவன் (irākavaṉ) (singular only)

	singular	plural
nominative	இராகவன் irākavaṉ	-
vocative	இராகவனே irākavaṉē	-
accusative	இராகவனை irākavaṉai	-
dative	இராகவனுக்கு irākavaṉukku	-
benefactive	இராகவனுக்காக irākavaṉukkāka	-
genitive 1	இராகவனுடைய irākavaṉuṭaiya	-
genitive 2	இராகவனின் irākavaṉiṉ	-
locative 1	இராகவனில் irākavaṉil	-
locative 2	இராகவனிடம் irākavaṉiṭam	-
sociative 1	இராகவனோடு irākavaṉōṭu	-
sociative 2	இராகவனுடன் irākavaṉuṭaṉ	-
instrumental	இராகவனால் irākavaṉāl	-
ablative	இராகவனிலிருந்து irākavaṉiliruntu	-

তথ্যসূত্র

• মাদ্রাজ বিশ্ববিদ্যালয় (1924–1936) “இராகவன்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press